Με αφορμή  έναν ανεξεταστέο μαθητή…

images

Έτυχε να βρεθώ στο ίδιο γραφείο με έναν φίλο μου φιλόλογο αδιόριστο και ένα μαθητή ανεξεταστέο που διάβαζαν και προσπαθούσε ο φιλόλογος να του λύσει κάποιες απορίες και να τον βοηθήσει  να ετοιμαστεί για τις εξετάσεις Σεπτεμβρίου.

Κάπου είχε μια άσκηση στο γραπτό η οποία ξεκινούσε με μια φράση, και συνέχιζε «οι απόψεις διίστανται»,κλπ. Ο νεαρός μαθητής δεν κατάλαβε σαφώς και το δίκιο του τι ζητούσε η άσκηση αφού δεν γνώριζε την σημασία της λέξεως διίστανται.

Και άλλα πολλά, δεν ήξερε το παιδί, όπως πως κάνουμε μια περίληψη, και κάποια άλλα σχετικά με την γραμματική. Άσε που ότι και να έγραφε ήταν τίγκα στα ορθογραφικά λάθη.

Παρέλασαν μπροστά στα μάτια μας ρήματα με –ο, το παίρνω και περνώ που σου νέφκω που πάεις  και άλλα  τέτοια.

Θυμός και αγανάκτηση γέμισε την ψυχή μου, γιατί από τον καιρό που το «να Λόλα, ένα μήλο, πάρε Μίμη το τόπι» αρχίσαμε να πηγαίνουμε πίσω – πίσω.

Σκοπός δεν είναι το παιδί σε τρείς μήνες από την μέρα που πάει δημοτικό να ξέρει να διαβάζει και να γράφει παπαγαλία, πράγματα που δεν κατανοεί και που δεν αντιλαμβάνεται.

Σκοπός δεν είναι η δημοτική να δέχεται τα πάντα π.χ αβγό, Αβγουστος και ότι φανταστείς να γράφουν τα παιδιά, επειδή έτσι ακούγεται. Κάπου διάβασα ότι και την λέξη σολωμός δεν είναι λάθος να την γράφεις σωλωμώς αν σκεφτείς ότι περιέχει Ω3 λιπαρά!

Τα σημερινά παιδιά, δεν ξέρουν ούτε λέξεις, ούτε γραμματική, ούτε σύνταξη. Τι είναι παρομοίωση, σημεία στίξης, και άλλα τέτοια που μαθαίναμε εμείς ως παιδιά, και που το μάθημα των Ελληνικών για τους πιο πολλούς από μας ήταν μοναδικό. Από την στιγμή που δεν ξέρει το ρήμα από πού προέρχεται, αν είναι σύνθετη λέξη, τι σημαίνει, ε τότε που πάμε; Ας πάρουμε για παράδειγμα το διίσταμαι που ΄ταν και στο γραπτό των τελικών εξετάσεων της φετινής χρονιάς, την ετυμολογία του, να δούμε αν ένα παιδί ξέρει ή μπορεί να φανταστεί από πού κρατά η σκούφια του…  (διίσταμαι < αρχαία ελληνική διΐσταμαι < διά + ἵσταμαι (στέκομαι ενάντια). Από το ρήμα διίσταμαι (μόνο στους εξακολουθητικούς χρόνους) – (λόγιο) είμαι διαφορετικός από κάτι άλλο ή αντίθετος άρα οι απόψεις διίστανται (δεν υπάρχει συμφωνία στο συγκεκριμένο θέμα)).

Και άλλα τέτοια. Αν δεν αλλάξει το σύστημα, να έρθει πίσω το παλιό, αυτό που όλες οι προηγούμενες γενιές διδαχτήκαμε σημαίνει ότι με μαθηματική ακρίβεια και εξ επίτηδες δεν διδάσκουμε τα παιδιά σωστά την γλώσσα μας και γι΄αυτό αντί να βγάζουμε μαθητές που ξέρουν να δουλεύουν την ίδια τους την γλώσσα βγάζουμε μαθητές που δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν εμπρός σε ένα γραπτό Νέων Ελληνικών.

Η τεχνολογία έχει επηρεάσει αρνητικά επίσης, την όλη κατάσταση, αφού ο υπολογιστής διορθώνει τά λάθη αλλά και πάλι όχι όλα – ότι του κόψει κι αυτού –  αφού αν γράψεις π.χ. πέρνω τα γράμματα κάθε μέρα μπορεί να μην αναγνωρίσει και να μην διορθώσει την λέξη.

Πολλά είναι που από το νέο σύστημα έχουν επηρεάσει τα παιδιά και την γραφή αλλά και τον τρόπο σκέψης τους. Μαθαίνουν παπαγαλία, γράφουν όπως τους δόξει και όλα καλά διότι τάχα μου η Δημοτική τα δέχεται όλα. Μα τι δέχεται βρε παιδιά; Να περπατώ στο παρκάκι και να βλέπω μια ταμπέλα να γράφει: «απαγορεύονται τα ζώα στο χόρο», μου έρχεται να πιάσω ένα ράδιο και να χορέψω τον χορό του Ζαλόγγου δηλαδή!

Πάντως όλη αυτή η παπαγαλία, τα «πουπάνω – πουπάνω» που μαθαίνουν τα παιδιά μας οδηγούν σίγουρα στο να χάσουμε την γλώσσα μας.

Και είναι κρίμα διότι έχουμε την καλύτερη γλώσσα, που έχει χαρακτηριστεί και ως η γλώσσα της σοφίας και μεις χρόνο με τον χρόνο την κάνουμε ρεντίκολο.

Τα  παιδιά πρέπει να σοβαρευτεί το σύστημα και όσοι αποφασίζουν πως θα λειτουργήσει και να διδάσκονται τα παιδιά γράμματα, ορθογραφία, γραμματική, συντακτικό, έκθεση. Τα άλλα όλα είναι πελλάρες για μένα και είναι εξευτελισμός ένα παιδί της δευτέρας γυμνασίου να μην ξέρει να εκφραστεί και να γράψει στην μητρική του γλώσσα.

Για να θαυμάσετε την γλώσσα μας και το πώς ο αρχαίος Έλληνας έδινε ονόματα στις λέξεις θα αναφέρω μόνο δύο παραδείγματα και μετά εσείς έχετε τον λόγο: η λέξη ΑΓΑΛΜΑ. Γιατί ονομάστηκε έτσι εκείνο το διακοσμητικό στις πλατείες; Μα επειδή ο αρχαίος Έλληνας με την ζωντανή γλώσσα σκέφτηκε ότι του αρέσει αυτό που βλέπει, και αγάλλεται (ευφραίνεται) η ψυχή του βλέποντας το. Ήρθε και το ονόμασε Άγαλμα. Ποιο παιδί σήμερα ξέρει το ρήμα –αγάλλομαι τι σημαίνει και τι νόημα έχει; Ενώ ο αρχαίος Λατίνος το ονόμασε statue από τη λέξη statua που σημαίνει σταθερό. Δείτε διαφορά τώρα, πως το έθεσε ο αρχαίος Έλληνας και πως ο αρχαίος Λατίνος με μια ξερή λέξη.

Και η δεύτερη λέξη που θα φέρω ως παράδειγμα είναι το καρύδι, ο ξηρός καρπός που όλοι αγαπάμε. Ο οποίος πήρε το όνομα του από την κάρα που σημαίνει κεφάλι, και λεγόταν και –κάρυον αρχικά γιατί ο αρχαίος Έλληνας σκέφτηκε ότι μοιάζει, είναι σκληρό σαν το κεφάλι μας και ο καρπός από μέσα μοιάζει σαν τον εγκέφαλο των ανθρώπων. Άρα το ονόμασε έτσι. Τι πιο απλό και πιο σοφό!

Πείτε μου όμως σε ποιο σχολείο διδάσκονται τέτοια μικρομυστικά της γλώσσας μας σήμερα, ποιος καθηγητής κάθεται να μάθει γράμματα στα παιδιά όπως μας μάθαιναν εμάς και γω να υποκλιθώ μπροστά του. Αλλά δυστυχώς πλέον κανέναν δεν τον νοιάζει, και η δημοτική που όλα τα δέχεται έχει λεηλατήσει την γλώσσα μας, την αίγλη της, την αξιοπρέπεια της!

Εγώ ευχαριστώ από καρδιάς τον φίλο μου τον Πέτρο τον Σερραίο φιλόλογο, που μελετά τις λέξεις και δεν επαναπαύεται και επειδή ξέρει ότι ζω και αναπνέω και ρουφώ σαν μέλισσα τις γνώσεις που αφορούν την Ελληνική γλώσσα, όποτε βρεθούμε με μαθαίνει τις ομορφιές της γλώσσας μας για την οποία είμαι πολύ περήφανη και δοξάζω τον Θεό που τα πρώτα μου γράμματα τα διδάχθηκα στην Αθήνα, την πόλη της σοφίας!!

 

Μαρία Μασούρα

4

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s