4 Ιουνιου, Διεθνής Ημέρα κατά της Επιθετικότητας εναντίον των Παιδιών

ABRAZO-1

Είναι διεθνής, είναι παγκόσμια, αλλά είναι μόνο στα λόγια… Δυστυχώς η πραγματικότητα είναι άλλη, όπως άλλη είναι σε όλα σχεδόν τα θέματα που είτε γιορτάζουμε, είτε ταχα πως τιμούμε, είτε πως είναι νομικά κατωχυρωμένα, είτε… είτε… είτε…

Είναι πραγματικά άξιον απορίας κατά πόσο γιορτάζουμε ειδικά αυτήν την γιορτή αφου τα έργα της ανθρωότητας ειδικά ετούτη την χρονια, που διανύουμε είναι η χρονιά που όλο χάνονται παιδιά… παιδιά… παιδιά…

Παιδιά να πνίγονται μες τες θάλασσες και τους ωκεανούς του κόσμου, κι αυτοί να γίνονται υγροί τάφοι που αγκαλιάζουν μικρές, αθώες ψυχούλες, κορμάκια που ακόμα δεν πρόλαβαν να «στήσουν κόκκαλο»…

Άλλα πάλι παιδιά χάθηκαν και χάνονται στην φρίκη του πολέμου την οποία επέβαλαν οι δυνατοί του κόσμου, ενώ άλλα παιδάκια χρόναι τωρα πριν, από τον περασμένο αιώνα πεθαίνουν από λιμώξεις, αρρώστιες και μη εχοντας ένα πιάτο φαγητό να φάνε, καθαρό νερο να πιούν ή να πλυθούνε, καθαρό τόπο να μεγαλώσουν, αν και έχουν το καθε δικαίωμα για μόρφωση και μια ζωή καλή με υγεία και τα απαραίτητα. Ποτέ δεν αναφέρομαι στα πλούτην στην ευμάρεια και στο χρήμα το οποίο προσωπική μου άποψη είναι ότι είναι ότι χειρότερο στην ζωή μας αφού αυτό ισωπεδώνει και καταλύει τα πάντα και κυκλοφορεί στις ζωές μας είτε από χέρι σε χέρι, είτε μεσα σε φακελλάκι, μαύρο «κατω από το τραπέζι» κλπ και τα συμφέροντα που παίζονται υπερισχύουν της αγάπης, της φιλίας, της αγκαλιάς, του φιλότιμου, των ιδανικών και της περηφάνειας!

Ακούμε στις ειδήσεις όλη την ωρα για απαγωγές παιδιών τα οποία ένας εκ των γονέων τους είναι αλλόθρησκος ή απλά αλλοεθνής και με αυτήν την αρπαγή τρομάζουν τα παιδιά ή και εκεί που τα μεταφέρουν σε τι ζωή τα υποβάλλουν να ζήσουν, άσε που σε κάποιες χώρες τα αναγκάζουν να παντρευτους με γέρους λυσσασμένους για ακολασία με τα 8χρονα παιδάκια τα οποία καταλήγουν να καταλήξουν αφού αυτοί οί κ…γεροι έχουν άλλες ορέξεις και την εχουν δει γκράντε επιβήτορες ενάντια στα μικρά, τρυφερα αγγελάκια, που δεν υπάρχει και τρόπος να αντισταθούν ή να προστατευθούν κιόλας!

Επίσης, κάτι ότι πιο τραγικό έρχεται στο φως της δημοσιότητος από τα ΜΜΕ για παιδιά που τους παιρνουν τα οργανα για να τα μοσχοπουλήσουν σέ άλλους και φαντάζομαι τους τα αφαιρούν ενώ είναι ζωντανά υποβάλλοντας τα σε βασανιστήρια, και φρικτό  πόνο!

Κάποια άλλα κακομοιρα παιδιά που τα βιάζουν, σφάζουν οι ίδιοι οι γονείς τους, εχουμε και παραδείγματα βιαστών πατεράδων αλλά και μανάδων,και όχι μόνον, υπάρχουν ακόμα και μανες που άφησαν τους εραστές τους να βιάζουν τα σπλάχνα τους κι αυτές με κάθε απάθεια να μην κάνουν τίποτα μπας και χάσουν άντε να μην πω τι…

Παιδιά που τα πετάνε στα σκουπίδια, νεογέννητα συνήθως ή τα αφήνουν να το πω πετάνε να το πω; κάτω από δέντρα και πεθαίνουν από το ξεπάγιασμα, από την πείνα και την έλλειψη της μητρικής αγκαλιάς, θαλπωρής, αγάπης, ζεστασιάς…

Άλλα παιδιά πάλι να υποφέρουν από το μπούλιγκ που δέχονται είτε γιατί δεν είναι καλοί μαθητές, είτε γιατί είναι χοντρούληδες ή για το ένα ή το άλλο στην πραγματικότητα και αυτά τα παιδιά που ασκούν το μπούλλιγκ αλλά και τα άλλα που το δέχονται, σαν προσωπική μου άποψη είναι ότι οι γονείς φταίνε που γίνονται έτσι τα παιδιά. Γιατί μπορεί να προσφέρουν στα παιδιά τα πάντα από παιγνίδια, μόρφωση, φαγητό, διασκέδαση και ότι άλλο θελήσουν αλλά ξεχνάνε να τους προσφέρουν αυτό που έχει πραγματικά ένα παιδί ανάγκη.

Και ένα παιδί, πραγματική ανάγκη έχει μιάν αγκαλιά, μια καλή κουβέντα με τον γονιό του. Μια βόλτα να πετάξουν βότσαλα στην θάλασσα ή να μαζέψουν κουκουνάρια από το βουνό…

Η αγάπη, η αγκαλιά, η ασφάλεια που νοιώθει ένα παιδί στην ψυχούλα του ότα τα έχει αυτά είναι εντελώς δωρεάν και δεν εξαγοράζεται ή και δεν πουλιέται πουθενά. Τα παιδιά που τους λείπει η αγάπη και και η ασφάλεια στην ψυχή τους είναι αυτα που το παίζουν νταήδες και μάγκες γιατί νομίζουν ότι είναι μαγκιά να είσαι αλήτης ή μπουλιγκάρχης και να μαρτυρούν τα άλλα παιδιά υπό την κατοχή σου!

Ονομάζουμε τις ημέρες σε παγκόσμιες και στην τελική έχουμε χάσει και τα αυγά και τα καλάθια. Κάνουμε για μια μέρα τάχα μου πως γιορτάζουμε κάτι και ή που δεν ξέρουν οι περισσότεροι τι γιορτάζουμε απλά κάνουν την αργία και πίνουν καφεδάκι παραλιακά ή απλώς γίνεται χάϊ – χούϊ και υποσχέσεις όση ώρα είναι οι προβολείς αναμμένοι και οι δημοσιογραφία / προβολή / δημοσιότητα παρούσα απλά δηλαδή για επίδειξη και για το θεαθήναι!

Εχω την εντύπωση ότι η ίδια η κοινωνία, οι ίδιοι εμείς, η ίδια η παγκοσμιοποιήση (που κι αυτο είναι ένα άλλο ματωμένο κεφάλαιο που πονάει όλους μας αν και δεν το καταλαμβαίνουμε), και αυτοί που κυβερνούν το σύμπαν και την γη που γυρίζει, μας γυριζουν γυρουλλάϊ.

Έχουμε χάσει το νόημα και την ουσία της ζωής, των πραμάτων και καλόν είναι να φροντίσουμε για να έχουμε μέλλον, παιδιά, όμορφες μέρες και ποιοτική ζωή!

Δική μου ευχή ας γίνει η κάθε διεθνής – αφιερωμένη σε κάτι μέρα η αφετηρία για μια διόρθωση, για μια νέα αρχή με γνώμωνα το καλύτερο προσς το κοινό συμφέρον όλης της υφηλίου, όλων των παιδιών και της κοινωνίας μας γενικότερα!

Γιατί όλοι αξίζουμε το καλύτερο και μια ευκαιρία για όμορφη ζωή!!

Καλή σας μέρα!!

 

Μαρία Μασούρα

Δημοσιογράφος

1ae6537cd3350995900aa673e09d40c3

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s